پارلمان اصولگرایی و گذر از سیاست ریش سفیدی...!

به گزارش خبرنگار احزاب و تشکلهای گروه سیاسی باشگاه خبرنگاران جوان؛ بارها و بارها اصلاحطلبان و اصولگرايان نداشتن تشكيلاتی واحد و حزبی منسجم را به انحای مختلف ابراز کردهاند و گویا از این روزنه به دنبال راهی برای تقویت همگرایی میان نیروهای خود هستند.

بر همین اساس حدود دو هفته پیش مرتضی نبوی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در گفتوگویی در واکنش به تدابیر و برنامههای اصولگرایان برای ورود به رقابتهای انتخاباتی از ایدهای تحت عنوان "پارلمان اصولگرایی" سخن گفت. به اعتقادی وی، تمامی تشکلهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی اصولگرایان باید دور هم جمع شوند تا به صورت دموکراتیک، پارلمان یا مجلس اصولگرایی تشکیل دهند.

حمایت لابی مَن

چند روز پس از آنکه مرتضی نبوی ایده پارلمان اصولگرایی را مطرح کرد، محمدرضا باهنر در ضیافت افطاری جامعه مهندسین از این ایده دفاع کرد و گفت: اخیرا برخی دوستان پیشنهاد لویی جرگه یا پارلمان اصولگرایی را مطرح کردند که پیشنهاد خوبی است. این پارلمان برای این است که اصولگرایان در هر دورهای به دنبال وحدت نباشند چرا که در ابتدا باید به این باور برسند که به تنهایی دستاوردی نخواهند داشت. یعنی همه احزاب و حتی روحانیت باید بدانند که به تنهایی نمیتوانند کاری انجام دهند و عدد به دست آورند.

لفظ ناموجه!

حسین کنعانی مقدم در گفتوگو با باشگاه خبرنگاران جوان؛ در واکنش به این ایده گفت: متاسفانه هنوز زیرساختهای لازم برای ایجاد تشکیلات مشترک اصولگرایی نداریم چرا که هنوز برخی از جریانات طیف اصولگرایی در پایهایترین اصول به توافق نرسیدهاند.
وی با اشاره به اینکه در حال حاضر بیش از 100 حزب اصولگرایی در کشور داریم، یادآور شد: اگر احزاب گوناگون اصولگرایی با یکدیگر جبههای واحد تشکیل دهند میتوانند حرف اول را در مسائل سیاسی کشور بزنند.

دبیرکل جبهه ایستادگی با بیان اینکه لفظ "پارلمان اصولگرایی" را قبول ندارم، اظهار داشت: اعتقاد بنده این است که احزاب و تشکلهای گوناگون سیاسی باید گرد هم جمع شوند و جبههای مشترک و یا شورای رهبری ایجاد کنند تا از این طریق نقشه راهی برای اصولگرایان تنظیم شود.

رهایی از واگرایی

کمالالدین سجادی در این باره میگوید: فکر اولیه و خام این ایده خوب است، اما باید جوانب سیاسی، اجتماعی آن در نظر گرفته شود تا آنچه که به هر نامی چه پارلمان اصولگرایی و چه مجمع اصولگرایان شکل میگیرد، بتواند تمامی احزاب جریان اصولگرایی را نمایندگی کند.

وی ادامه داد: پیشنهاد تشکیل پارلمان اصولگرایان، در شرایط فعلی که ما چندان احزاب قوی و قدری نداریم، میتواند یک آلترناتیو باشد و این ایده در محک امتحان قرار گیرد تا تمامی احزاب جناح اصولگرایی را در برگیرد و دیگر در فصل انتخابات سه یا چهار حزب از سایر احزاب پیشی نگرفته و لیست تهیه نکنند.

سجادی با اشاره به ترکیب پارلمان یا لویی جرگه اصولگرایان اظهار کرد: این پارلمان میتواند متشکل از دبیران کل احزاب و قائم مقامهای آنها و نیز اعضای تاثیرگذار شورای مرکزی گروهها و تشکلهای اصولگرا باشد تا در هنگام انتخابات ریاست جمهوری و شورای شهر، نقش خود را ایفا کند.

سخنگوی جبهه پیروان خط امام و رهبری با اشاره به سابقه تشکیل چنین مجامعی در دورههای گذشته در جریان اصولگرایی گفت: البته ما در گذشته شورای نیروهای انقلاب را به ریاست حجتالاسلام و المسلمین ناطق نوری داشتیم اما ایده تشکیل پارلمان اصولگرایی کاملتر از شورای نیروهای انقلاب است و امیدواریم طرح مناسب و عملیاتی از این ایده بیرون بیاید تا از تفرقه و واگرایی رها و به تجمیع نیروهای اصولگرا نزدیک شویم.

ائتلاف آری، چتر واحد خیر!

از سوی دیگر هستند کسانی چون محمدنبی حبیبی که نگاه مثبتی به این ایده ندارند. وی معتقد است: از آنجایی که اصطلاح پارلمان اصولگرایی تعریف نشده است من آشنایی با آن ندارم و وجود چنین تشکلهایی را هم مفید نمیدانم.

وی در ادامه افزود: در مواقع مهم مثل انتخابات، همگرایی اصولگرایان اهمیت دارد که ما شاهد این همگرایی در دهمین دوره انتخابات مجلس بودیم. من این همگراییها را مفید میدانم و معتقدم اگر از ظرفیتهای تشکلهای اصولگرا در مقاطع انتخابات استفاده شود، نتیجه بهتری به دست میآید.

این فعال سیاسی اصولگرا همچنین با بیان اینکه در جریان اصلاحطلب و اصولگرا یک تشکل مقتدر که بتواند به تنهایی به میدان بیاید و پیروز شود وجود ندارد، تصریح کرد: ائتلاف اصولگرایان در مقطع انتخابات یک ضرورت قابل توجه است.

حبیبی اظهار داشت: اگر منظور از این تشکل، یک حزب باشد، معتقدم این حزب نمیتواند همه تشکلهای اصولگرا را زیر پوشش خود قرار دهد. تشکلهای اصولگرا از سالها قبل تشکیل شده که دارای اساسنامه و مرامنامه هستند و جمع کردن آنها زیر یک چتر به عنوان حزب را عملی نمیدانم اما ائتلاف اصولگرایان در دورههای انتخاباتی عملی و ضروری است.

و سخن آخر اینکه ...

آنچه از اظهارات چهرههای شاخص اصولگرا در این باره برمیآید این است که آنان به دنبال بستری درونی یا به بیان دقیقتر پارلمانی داخلی هستند تا از این طریق تمام جریانهای اصولگرا صاحبنظر باشند. البته ناگفته نماند که همواره و به ویژه در بزنگاههای سیاسی چون انتخابات، احزاب گوناگون توانستهاند با تشکیل شورایی داخلی تا حدودی به این آرمان جامه عمل بپوشانند اما برای آنکه شاکلهای ضابطهمندتر بیابند، نیازمند آنند که شورا یا پارلمانی رسمیتر در دلشان ظهور و بروز یابد.

مسئله دیگر آنکه با تشکیل پارلمان در یک جناح، دیگر اعلام مواضع فردی جایی ندارد و به دیگر سخن با این روش از وزن لابیها و فردمحوریها کاسته میشود. البته شاید برخی بر این باور باشند که وزن برخی شخصیتها بسیار بیشتر از تشکلهایشان است و آنان یک تنه میتوانند مواضع حزب خود را مطرح سازند. اما شخصیتهای حامی پارلمان اصولگرایی در واکنش به چنین باورهایی صراحتا میگویند که دیگر دوره شخصیت محوری به سرآمده است و بهتر است احزاب با گذشتن از سیاستگرایی ریش سفیدی به یک نظام پارلمانی برابر روی آورند.